بخش اعظم رشد اقتصادی يک كشور در گرو رشد و توسعه تكنولوژيک آن است و انتقال تكنولوژی به معنی زنجيره ای منظم از فعاليت های هدفمند جهت به كار گيری مجموعه عناصر تكنولوژی در مكانی به جز مكان اوليه است و ايجاد آن گام مهمی در مسير صنعتی شدن و توسعه اقتصادی كشورهای كمتر توسعه يافته و در حال توسعه كه قادر به توليد تكنولوژی های پيشرفته نيستند، به شمار میرود. نيازهای مادی و سطح زندگی در جامعه امروز به شدت ارتقا يافته است. پيشرفت علم و فناوری تقسيم كار در اجتماع را ناگزير ساخته است و تقريبا كسی نمیتواند همزمان با پرداختن اصولی و عميق به تلاش های فكری جهت خلق تكنولوژی نوين به اشتغال و كسب درآمد از مشاغل معمول نيز بيانديشد. پس برخلاف گذشته آثار فكری ارزش مادی نيز پيدا كرده اند و بعنوان اصلی ترين راه تامين نيازهای مادی پديد آورندگان شناخته میشوند. از سوی ديگر پيشرفت و تنوع روز افزون وسائل ارتباطی اين سرمايه ها را كه نقش مهمی در توسعه تمدن، فرهنگ، اقتصاد و صنعت بشری ايفا میكنند، در معرض خطرات بزرگی قرار داده است. به همين خاطر دولت ها و ملت های صاحب تكنولوژی روز دنيا به تدوين قوانين و دستورالعمل هايی جهت حمايت و نظارت بر مالكيت های معنوی خالقان تكنولوژی پرداخته و كشورهای ديگر را هم به متابعت و پيروی از اين قوانين وا داشته اند. در اين مقاله پس از تعريف حقوق مالكيت معنوی به توصيف و تبيين اهم جنبههای حقوق مالكيت های معنوی در رابطه با انتقال تكنولوژی پرداخته میشود.