ایران در قرون و اعصار گذشته از جهت آشنایی با نحوه ی به دست آوردن آهن و فولاد همسطح و همتراز دیگر جوامع و تمدن های بزرگ بود. اما در سه قرن اخیر به لحاظ افزایش سرعت تحولات در زمینه ی تکنولوژی تولید فولاد در کشورهای صنعتی و نیاز روز افزون به محصولات فولادی ایران در زمره ی وارد کنندگان محصولات فلزی قرار گرفت و ایجاد یک کارخانه ذوب آهن که مادر صنایع محسوب می شود به عنوان یک آرمان ملی از دوره ی قاجار مطرح بود. که همواره با موانع متعددی از جمله مشکلات سیاسی داخلی و خارجی و محدودیت های مالی مواجه بود. تا اینکه در چهارچوب پروتکل همکاری های فنی و اقتصادی بین دولتین ایران و شوروی سابق ، احداث کارخانه ذوب آهن مورد توافق قرار گرفت و موافقت نامه ای به امضاء رسید که در 23 دی 1344 به تصویب مجلس رسید یکی از اصول این توافق نامه همکاری دولت شوروی در زمینه ی احداث کارخانه ی ذوب آهن در ایران بود بر همین اساس شرکت ملی ذوب آهن ایران قراردادی با موسسه «تیاژ پروم اکسپرت شوروی» برای تهیه طرح و تجهیزات لازم کارخانه و تجهیز معادن سنگ آهن منعقد کرد.
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
